Uprawnienie versus obowiązek w Leiden
W prawie administracyjnym obowiązuje zasada 'uprawniony, ale nie zobowiązany' do egzekwowania, jak potwierdzono w art. 5:1 Awb. Gmina Leiden posiada dyskrecjonalne uprawnienie do egzekwowania, ale musi je uzasadnić na podstawie proporcjonalności i staranności. Wyjątki występują przy normach bezwzględnie obowiązujących, takich jak natychmiastowe zagrożenie dla zdrowia publicznego w centrum miasta lub wokół kampusu uniwersyteckiego.
Rada Państwa stosuje 'integralny obowiązek uzasadnienia': kolegium burmistrza i wiceburmistrza w Leiden musi wyjaśnić, dlaczego nie stosuje łagodniejszych środków, na przykład przy nielegalnym wynajmie Airbnb w zabytkowych budynkach, lub dlaczego rezygnuje z egzekwowania przy drobnych naruszeniach budowlanych wzdłuż Renu. Zapobiega to bierności przy strukturalnych naruszeniach w dzielnicach takich jak Mare czy Professorenwijk.
Przypadki graniczne w Leiden
Przy drobnych naruszeniach, takich jak tymczasowe rozszerzenia tarasów na Breestraat, milczenie może być uzasadnione, pod warunkiem udokumentowania w polityce egzekwowania Omgevingsdienst. Przy powtarzających się przypadkach nieprzestrzegania, takich jak hałas z zakwaterowania studenckiego, egzekwowanie jest obowiązkowe. Orzecznictwo (ECLI:NL:RVS:2021:567) stwierdza, że regulacje polityczne gminy Leiden nie stanowią zwolnienia z obowiązku egzekwowania.
Sprawca może żądać egzekucji poprzez sąd administracyjny, jeżeli władze Leiden bezprawnie egzekwują lub są zaniedbane, na przykład przy braku nadzoru nad przestrzeganiem APV w centrum. Ta równowaga gwarantuje zarówno egzekwowanie, jak i ochronę prawną obywateli i przedsiębiorców Leiden.