Na dynamicznym rynku najmu w Lejdzie, z licznymi mieszkaniami studenckimi wokół uniwersytetu i Rapenburg, regularnie pojawiają się nieważne klauzule, które dają wynajmującym niesprawiedliwą przewagę. Klasycznym przykładem jest klauzula zobowiązująca najemców do ponoszenia wszystkich kosztów napraw, podczas gdy art. 7:243 Kodeksu cywilnego (BW) stanowi, że wynajmujący jest odpowiedzialny za poważne prace konserwacyjne. Również klauzule indeksacyjne odbiegające od przepisów Komisji ds. Najmu są nieważne, co jest szczególnie istotne w popularnych wśród studentów budynkach w Lejdzie.
Inne przykłady to: zakaz malowania przez najemcę bez zgody, automatyczna podwyżka czynszu bez właściwej indeksacji, klauzule wyłączające najemcę z ustawowych terminów wypowiedzenia lub pozwalające na pokrycie zaległych należności z kaucji powyżej ustawowych dwóch miesięcy czynszu. Sąd Rejonowy w Hadze – właściwy dla Lejdy – systematycznie unieważnia takie postanowienia. W umowach dotyczących wynajmu pokoi, często spotykanych w studenckich domach w Lejdzie, klauzula czyniąca najemcę solidarnie odpowiedzialnym za wszystkich współlokatorów jest często nieważna z powodu sprzeczności z zasadami słuszności i sprawiedliwości.
Komisja ds. Najmu publikuje listy „czarnych” klauzul, a lokalne zespoły ds. najmu, takie jak Huurteam Leiden, oferują bezpłatne porady. Wynajmujący ryzykują naliczenie dodatkowych opłat, jeśli będą obstawać przy nieważnych klauzulach. Najemcy mogą je kwestionować poprzez pismo bez konieczności wszczynania postępowania sądowego lub pozew do sądu rejonowego w Lejdzie. Zawsze należy zachować dowody, takie jak umowa, potwierdzenia płatności oraz korespondencję z wynajmującym za pośrednictwem platform takich jak Pararius czy lokalnych pośredników. Pozwala to uniknąć sporów i zachować swoje prawa na napiętym rynku najmu w Lejdzie.